พระไภษัชยคุรุกับการแพทย์ทิเบต (คยูชิ)
ตันตระทั้งสี่ ผู้ที่เชื่อว่าเป็นผู้แต่ง ข้อถกเถียงของซูร์คาร์วา และภาพเขียนทางการแพทย์ของผู้สำเร็จราชการซังเย กยัตโซ
สิ่งที่นักประวัติศาสตร์กล่าวไว้และสิ่งที่ตำนานเล่าขาน โดยแยกจากกัน
องค์ความรู้
ตันตระทั้งสี่ (rGyud bzhi, “คยูชิ”) คัมภีร์รากฐานของการแพทย์ทิเบต (โซวา ริกปา) อ้างตนว่าเป็นคำสอนของพระไภษัชยคุรุ ซึ่งปรากฏเป็นฤๅษีริกเป เยเช ในนครทานาดุกบนสวรรค์
แหล่งที่มา 1
คัมภีร์ในรูปที่รู้จักกันทุกวันนี้เกี่ยวข้องกับแพทย์ยูทก ยอนเตน กอนโป ผู้น้อง (คริสต์ศตวรรษที่ 12)
แหล่งที่มา 1
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แพทย์ซูร์คาร์วา โลโดร กเยลโป แย้งว่าตันตระทั้งสี่แต่งขึ้นในทิเบตและไม่ใช่พระพุทธพจน์ เจเน็ต กยัตโซ ได้ศึกษาข้อถกเถียงนี้ ซึ่งทำให้อำนาจทางศาสนาเผชิญกับการสืบค้นทางประวัติศาสตร์ในหมู่นักปราชญ์ทิเบตเอง
แหล่งที่มา 1
ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้สำเร็จราชการเดสี ซังเย กยัตโซ แต่งอรรถกถาใหญ่ “ไพฑูรย์สีน้ำเงิน” และให้สร้างภาพเขียนทางการแพทย์ชุดหนึ่งที่อธิบายตันตระทั้งสี่ โดยเปิดชุดด้วยพระไภษัชยคุรุ
แหล่งที่มา 1
การอาบยาสมุนไพร “ลุม” ของโซวา ริกปา ได้รับการขึ้นทะเบียนในบัญชีรายชื่อตัวแทนมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกในปี 2018
แหล่งที่มา 2
ปัจจุบันโซวา ริกปา ยังปฏิบัติกันในอินเดีย เนปาล ภูฏาน มองโกเลีย และจีน เซียนนา เครก ศึกษาการแพร่กระจายและการทำให้เป็นสินค้า
แหล่งที่มา 3
แหล่งที่มา
- Janet Gyatso, Being Human in a Buddhist World: An Intellectual History of Medicine in Early Modern Tibet, Columbia University Press, 2015. cup.columbia.edu
- UNESCO Intangible Cultural Heritage, “Lum medicinal bathing of Sowa Rigpa” (2018). ich.unesco.org
- Sienna R. Craig, Healing Elements: Efficacy and the Social Ecologies of Tibetan Medicine, University of California Press, 2012. www.ucpress.edu
ตรวจสอบลิงก์เมื่อ 15 ตุลาคม 2026