ซานาบาซาร์และสำนักของท่าน: พระไภษัชยคุรุในงานสำริดมองโกเลีย
พระภิกษุ ประติมากร และผู้ประดิษฐ์อักษร ซานาบาซาร์มอบรูปแบบงานสำริดที่จดจำได้ง่ายให้แก่มองโกเลีย และโอโตช มันลาก็มีที่ทางในรูปแบบนี้
ซานาบาซาร์ (1635–1723) เป็นเจบซุนดัมบา คูทุกตูองค์แรก ผู้นำพุทธศาสนาของชาวมองโกลคัลคา พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใช้ชื่อของท่านในอูลานบาตอร์ระบุว่าท่านยังเป็นประติมากร นักภาษาศาสตร์ และนักการศึกษาด้วย
ชีวิตระหว่างทุ่งหญ้ากับทิเบต
ท่านได้รับการสถาปนาตั้งแต่เยาว์วัยในปี 1639 และราวปี 1650 เดินทางไปทิเบตเพื่อพบองค์ทะไลลามะที่ 5 และปันเชนลามะ เมื่อกลับมาได้ตั้งโรงช่างและวัด และในปี 1686 ได้ประดิษฐ์อักษรโซยอมโบ
รูปแบบงานสำริด
พระสำริดกะไหล่ทองที่เชื่อว่าเป็นฝีมือซานาบาซาร์หรือสำนักของท่าน สังเกตได้จากบ่ากว้าง เอวคอด พระพักตร์สงบ และฐานบัวสองชั้นที่สูง โรงช่างมองโกเลีย และต่อมาโรงช่างที่โดลอนนอร์ในมองโกเลียในช่วงศตวรรษที่ 18–19 ได้สืบทอดแบบนี้
โอโตช มันลาในรูปแบบนี้
พระไภษัชยคุรุยังคงลักษณะเดิม คือประทับนั่ง พระหัตถ์ซ้ายถือบาตร พระหัตถ์ขวาถือกิ่งสมอ ภาพในหน้านี้คือพระไภษัชยคุรุสำริดกะไหล่ทองจากโดลอนนอร์ (ศตวรรษที่ 18–19) ดูเพิ่มเติมที่หน้า มองโกเลียและบูร์ยาเตีย
ข้อที่ยังไม่แน่ชัด
ผลงานที่ซานาบาซาร์ลงมือเองมีน้อย จึงเรียกอย่างระมัดระวังว่า "รูปแบบ" หรือ "สำนัก" และปีของโรงช่างมักเป็นเพียงค่าประมาณ
แหล่งอ้างอิง
- Fine Arts Zanabazar Museum, en.zanabazarmuseum.mn
- Wikipedia, Zanabazar
- N. Tsultem, Mongolian Sculpture, 1989
- Wikimedia Commons, Bhaishajyaguru, Dolonnor (Museum Middle Urals)
Lapis ใช้ได้ฟรีและไม่มีโฆษณา คุณสามารถสนับสนุนการดูแลเว็บไซต์ได้