คืออะไร
นวนิยายคลาสสิกจีนที่เชื่อว่าเป็นผลงานของอู๋ เฉิงเอิน พิมพ์ปี 2135 (ค.ศ. 1592): การเดินทางไปอินเดียของพระถังซัมจั๋งกับซุนหงอคง
สิ่งที่ผลงานกล่าวถึง
ในบทสุดท้าย บทสวดพระนามพระพุทธเจ้าต่อหน้าพระพุทธองค์ เอ่ยถึงพระไภษัชยคุรุต่อจากพระทีปังกรทันที
คำพูดอ้างอิง
« 南無藥師琉璃光王佛 »
«นะโม พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาราชพุทธเจ้า»
แหล่งที่มา
- Wikisource (中文), 《西遊記》第100回 zh.wikisource.org
ตรวจสอบเมื่อ 15 ตุลาคม 2026
หาได้ที่ไหน
ไม่พบลิงก์ซื้อที่ถูกต้องตามกฎหมาย
ผลงานทั้งหมด
- อีมี อูย “Medicine Buddha Dharani” (อัลบั้ม)
- “The Medicine Buddha” (สารคดี, 2019)
- «Bodies in Balance: The Art of Tibetan Medicine» (พิพิธภัณฑ์รูบิน, 2014)
- «Healing Practices: Stories from Himalayan Americans» (พิพิธภัณฑ์รูบิน, 2022–2023)
- เทวา เปรมาล และ มิเตน «วันที่ 16: พระไภษัชยคุรุ» (2563)
- ชเว ซองกัก, “พระไภษัชยคุรุจะไม่มา” (นวนิยายขนาดสั้นเกาหลี)
- ฮิโระ ซาจิยะ และอาเบะ ทากะอากิ, “ยาคุชิเนียวไร พระพุทธเจ้าแห่งความกรุณา” (มังงะ)
- “พระพุทธรูปแห่งวัดโทโคอิน” พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุกุโอกะ (2026–2027)
- มณฑลทรายของพระไภษัชยคุรุ เอลพาโซ (2026)
- Enbo Hu “From Sūtra to practice” (วิทยานิพนธ์ มิวนิก 2025)